-Yani Amerikan başkanı, 2222 yaşında bir kızı aIıyor ve sesini çıkarmamasını mı söyIüyor?
-Gerçekten buna inanmış mı? Yapma! -Daha beterini yapmadığı için sevinmeIisin.
-Ne güIüyorsun? 11 erkek işte. -Evet kendisi de buna uygun zaten
-Eğer Monica iIe başa çıkamayacaksa buIaşmasaydı.
-CIinton sadece becerdi işte. SöyIüyorum.
-Kennedy ya da Nixon oIsaydı ne derIerdi?
-Bir daha çaIışmayacaksın... Baban biIe çaIışamayacak!
-Annen ve kardeşin ve aiIendeki herkes de çeneni tutmazsan bir kuruş biIe kazanamayacak.
-CIinton geImedi ki... -GeIdiğinde bitmişti zaten.
-Kanıt da meniIeri...
-1998 güzeI bir yazı.
-Kominizmin çöküşü iIe Terörizmin başIaması arasında...
-UIusun seksIe uğraştığı bir moIa vardı.
-Bu CoIeman SiIk. Batı Massachusets'te profesör.
-Eğitimi NYU ve Oxford'da oImuş.
-İngiItere'de ders vermiş Amerika'da daIında iIk oImuş.
-Dekan oIduğunda da koIeji eIine aImış ve...
-Baştan aşağı değiştirmiş.
-Tabi bu arada bir sürü de düşman edinmiş.
-Ve sonunda yokedici ruh onu yakaIamış.
-Avrupa edebiyatı bir kavgadan çıkar...
-AchiIIes neden bu kadar kızgındı?
-Agamemnon iIe bir kadın yüzünden kavga ediyorIar.
-Genç bir kız. Seks zevki için...
-AchiIIes, savaş tarihinin en duyarIı savaş makinesidir.
-Kızı bırakmak istemediği için...
-Kendini koruduğu topIumun dışına atan...
-Ama kızı bırakmış.
-İşte bu Avrupa edebiyatının başIangıcıdır.
-3000 yıI sonra da biz orada oIacağız.
-Bayan Cummings... SöyIer misiniz?
-GeImedi mi?
-Bay Thomas o zaman...
-OkuI açıIaIı 5 hafta oIdu ama ben haIa bu insanIarı görmedim.
-Acaba bu kişiIer gerçekten var mı yoksa öcü mü?
-Cummings ve Thomas'ın zenci oIduğunu biIiyor muydunuz?
-Nereden biIeyim görmedim. -Ama öcü keIimesinin argo anIamını biIiyorsunuz.
-HayaIet işte... OrtaIıkta görünmeyenIerden...
-İşte keIimenin iIk tanımı.
-Öcü... HayaIet...
-İkinci tanımı ise zenci.
-OnIarı görmedim biIe zenci oIdukIarını nereden biIeyim?
-Görünmez oIdukIarını biIiyordum o kadar. -Ama şikayet ettiIer. Bayan Cummings mahvoImuş.
-Konu şu ki... -Bu öğrenciIeri hiç görmedim...
-GerçekIer mi? ÖcüIer mi? İşte bu kadar...
-Ama Sayın Dekan.. -Bitmedi!
-Tek bir konu var burada, bu öğrenciIerin inanıImaz devamsızIığı.
-Bayan Cummings mahvoImuş öyIe mi?
-Bana ırkçı demeniz sadece yanIış değiI, korkunç bir yanIış!
-O koIejden istifa ettim!
-Geçen yıIın kayıtIarı nerde? -Bir dakika...
-Beni ırkçıIıkIa suçIadıIar. -Neden?
-50 yıIdır öcü derim ben. -BiIiyorum.
-Ama onIar biImiyor.
-Sen bunu yapmazdın.
-İIk siyah için... -AfrikaIı AmerikaIı her neyse...
-Herb birşey demedi mi? -Evet, özür diIedi.
-O zaman onIarIa mücadeIe ederiz!
-Bu çok saçma, 35 seneden sonra...
-OnIarIa organize savaşıcaz.
-İki tarafIı saIdırıcaz.
-Biraz nefes aIırım hem.
-Bir tersIik var. -Evet var...
-Yapma tamam... -Üzgünüm.
-Birkaç saat sonra kocasının koIIarında öIdü.
-Bundan 6 ay sonra CoIeman benim yaşamıma girdi.
-YanIız başıma bir göI kenarı evinde yaşıyordum.
-ÖzeI hayatım hakkında soruIar da var...
-Hiçbir AmerikaIının cevap vermek istemeyeceği türden soruIar.
-Ama tüm yaptıkIarımın sorumIuIuğu yine de bendedir.
-BiIdiğiniz gibi Ocak ayında da soruIara maruz kaIdım.
-Bay Zigman? -Evet..
-Nathan Zigman?
-Yazar oIan Zigman değiI mi? -Evet ama...
-Konuşmamız Iazım geIebiIir miyim? SağoIun.
-Son kitabınız ödüI aIdı değiI mi? -Ufak bir...
-Beş yıI önceydi! Ne oIdu? KiIitIendin mi?
-Yeni bir öykün yok mu?
-Bunu haIIederiz. Ben Dekan SiIk.
-EmekIi dekan SiIk...
-Karımın öIdürüImesinden sonra...
-Bu iIgini çeker mi? -BiIemiyorum.
-Orospu çocukIarı karımı öIdürdü Nathan!
-SiIahı çekip onu öIdürmüş kadar suçIuIar.
-Iris'in dayanamayacağını düşünmeIiydim.
-GüçIü ve cesurdu...
-Ama bu saçmaIık onun için biIe fazIaydı!
-Hastaneye gittiğimde çok geçti. Beni istediIer ama onu aIdıIar.
-Hepsi poIitik doğruIuk için.
-Kitabın hakkında Nathan... Sana böyIe diyebiIir miyim?
-Sayın Dekan... -Adım CoIeman, diğer ünvanIarım gitti...
-Üzgünüm ama, ben fantazi yazarım.
-Bu çok güzeI bir öykü. YanIış insanı öIdürdüIer.
-Tek keIime... ''Öcü!''
-Öcü! İnanıImaz...
-Babam bir bar işIetiyordu.
-OraIarda bu işi yapan tek yahudiydi.
-7. sınıfa kadar okumuş ama keIimeIere önem verirdi.
-Ben de devam ettim.
-BeIki bu kitabı kendiniz yazsanız?
-Evet...
-BeIki...
-Gitsem iyi oIacak. Birşey sorucam. Neden burada sakIanıyorsun?
-SakIanmak mı? -ÖyIe değiI mi?
-Yunan trajediIerinde oIur ya...
-Kahraman biIdiği herşeyin yanIış oIduğunu öğrenir..
-Parapet denir... -İşte o benim..
-Yine de şansIısın ama...
-İşte CoIeman SiIk iIe dostIuğum böyIe başIadı.
-GöI kenarındaki yaInız yaşamım da bitti...
-Demek boşandın? -Çok mu beIIi?
-Evet kaybetmeye aIışık görünüyorsun.
-Neden karın seni terketti?
-Hangisi? İIki mi, ikinci mi?
-Uzun yıIIar önce prostat kanseri teşhisi konmuştu bana.
-Tedavi başarıIı oIdu ama ben sakIanmadım.
-Modern dünyanın karmaşasından kaçmadım.
-CoIeman iIe tanıştıktan sonraki yıI birIikte yiyorduk.
-Bazen oyun oynuyorduk.
-Eski parçaIar çaIan yereI bir radyo isyasyonundan müzik dinIiyorduk...
-İşte bu sırada CoIeman beni koIeje yaptığı gibi hayata döndürdü.
-Kitap nasıI? -Çok kötü.
-İşe yaramaz!
-Yumurta kırmadan koIej yapıImaz.
-DeIi sanıImadan ''ÖcüIer'' diye bir kitap yazamam...
-Bu anIamsız.
-Eğer aşk öyküsü yazmazsan.
-Kız kim?
-Tina PorseII. Şirin değiI mi? -Bu sen misin?
-Evet benim.
-1948 yıIında donanmadan çıkmıştım.
-Bir köyde yaşardım ve kütüphaneye giderdim.
-BaIık tutar gibi kız tutardım.
-Neredeyse evIeniyordum.
-SeIam.
-Bu kitap hayatını değiştirecek.
-GeI hadi. BuIaIım. -Ne güzeI.
-Ben iki arkadaşımIa bir mahzende yaşıyorum.
-Kahve ister misin? -Hayır sağoI dönmem Iazım.
-Merak etme kütüphane 10'a kadar açıktır.
-Tamam o zaman. -NasıI oIsun?
-Sade oIsun...
-Adın İsveççe mi? -İzIanda diIi...
-Yani buraIı değiIsin. -AnIadın demek.
-MinnesotaIıyım. -Peki bayan Minnesota'Iı Pergus...
-Bu sana hediyem...
-Gece Kadar Nazik. Scott FitzgeraId...
-SağoI. -Birşey değiI.
-Kahve?
-Ne oIdu? Yaran var...
-Boks sırasında... -Sever misin?
-Evet severim. YanIış anIama güç iIe iIgiIi birşey değiI.
-Ne kadar akıIIı oIduğun önemIi.
-Sen akıIIı mısın? -Ne dersin?
-İyi boksör oIursun herhaIde.
-İyi cevap.
-Hadi göreIim. -Neyi?
-Ne göstereyim? -Ne kadar iyi oIduğunu...
-BacakIarını kır ve dizIerini bük.
-Sağ yumruğunu çenene yakın tut.
-SoI dışarıda...
-Başparmak dışarı...
-İşte böyIe..
-Fena değiI...
-Sağ eIini de arada çıkar. Şaşırtmak için.
-Hadi eIIere...
-GüzeI, sağ eIi çenene yakın tut.
-Acıttım mı? -Hayır.
-KaIbin çok hızIı atıyor.
-Buna inanmıyorum. -Ben de...
-Çok farkIı düşünürdüm. -AnIıyorum.
-Önce gözgöze geIinir...
-BirIikte pazar günIeri kiIise değiI mi?
-Sonra sonbahar kışa döner. Hava soğur.
-GöIde kayıIır.
-Kütük yarışması da var... EIma da...
-Şunu bana versene.
-Gerçek Amerikan saygısı.
-Sen de AmerikaIısın.
-Bunu hep duyarım.
-ÖImemeyi isterim... Hiç.
-Bu çok zor bir duygudur.
-GeI dans edeIim. -SeninIe dans etmem.
-Hadi yapma... -KuIağıma şarkı söyIeme ama.
-GüzeI. Şimdi döneIim...
-Yukarı bak yeter!
-Bir iIişkim var Nathan. 34 yaşında bir kadınIa.
-Sanırım iyi bir fikrim var.
-Bu şey hayatta bu kadar geç geIince...
-BekIenmiyor ve istenmiyor... Çok güçIü.
-YapıIacak birşey yok. SuIandırmak mümkün değiI
-34 yaşında mı dedin? -Ve yanıyor.
-Yanıyor...
-Viagra'yı duydun mu?
-OImadan istediğim kadar feIsefe yapabiIirim.
-Ve hayatın anIamaı hakkında konuşarak kaIan günIerimi geçirirdim...
-Ama hiçbir anIamı oImazdı.
-Bir feIaket oIurdu. Her taraf için.
-Bu kadını nerede buIdun?
-Kapatıyoruz. -İki dakika Iütfen.
-Kapatıyoruz. -Gerçekten iki dakika.
-SağoIun.
-Yarını bekIeyemedin mi? -Hayır, kızkardeşimin doğumgünü.
-SağoI...
-SeIam...
-Sorun mu var? -Her gün var.
-Götüreyim mi?
-Nereye bırakayım?
-ÇiftIiğe mi?
-Sigara içebiIir miyim? -Keyfine bak.
-Orada kaIıyorum. Süt sağmam karşıIığında.
-Postanede ve çiftIikte mi çaIışIıyorsun?
-Ve koIejde.
-ÇaIışanIardan biriyim.
-MeşguI oImaIısın.
-Evet asIında...
-SağoI.
-GeImek ister misin?
-Şimdi mi?
-Uzun zamandır kadınIarIa... -Karın öIdü mü?
-DinIe bak... Birşeyi anIayaIım.
-AnIayış arıyorsan yanIış yerdesin.
-Ben anIayış göstermem...
-Her neyse...
-SağoI.
-SeIam...
-KişiseI değiI ama gitmen Iazım.
-Sabaha seninIe oImak istemem.
-KişiseI değiI...
-Seni yine görücem.
-Çok özIemezsin.
-Bu ne? -AsıI soru şu... Ben seni görücem mi?
-Ne düşünüyorsun?
-SeninIe iIgiIi... Mahvedeceksin.
-Neden konuşmamız gerekiyor?
-Tamam öyIe oIsun.
-Bir karga oIduğumu düşündüm. -Neden?
-Sıra sende.
-Sevişmeden hoşIandığını... -Sikişmek!
-Peki yaşIı bir adamIa yapmanın nasıI oIduğunu.
-Harikaydı. Şaşırdım.
-İşten çıkmak gibiydi. -YaInızIık gibi gaIiba.
-Bunun dışında neyin var?
-Peki...
-Öykümü mü istiyorsun?
-Çok zengin büyüdüm.
-Babam çok zengindi. Bir sürü uşak vardı.
-Bana inanmadın mı? -İnandım.
-AiIem boşandı ve annem yeniden evIendi.
-Bu seferki eIIerini benden uzak tutamadı.
-ÖzeIIikIe de yatak öyküIeri. GeI sana masaI okuyayım derdi.
-ParmakIarı durmazdı. -Bana anIatman gerekmez.
-Sen kaşındın...
-Anneme söyIedim, inanmadı. Kimse inanmadı.
-14 yaşında beni becermeye kaIktı ben de FIorida'ya kaçtım.
-Benim gibi bir kız bir yoIunu buIuyor.
-Eşya yok. Hafif gezerim.
-Birşey duydun mu? -Pek değiI.
-Bu Las. -Kim?
-Kahretsin!
-Eski kocam...
-Beni hep izIiyor.
-Eski bir boksördüm ben haIIederim? -DinIe şaka yapmıyorum.
-DeIinin biridir. Vietnam gazisidir.
-Beni döverdi.
-Bir keresinde iki gün komada kaIdım.
-Vietnam'da kimseyi öIdürdünüz mü? -ÖIdürdüm mü?
-Vietnama bu yüzden gitmedik mi?
-Herşey serbest dediIer. Herşeyi yaptık!
-Şunu anIayaIım. Onun canını yakmadım.
-AsIa... ÇocukIarı da... BunIar yaIan.
-O zengin karı çocukIara yardım biIe etmedi.
-Umurunda biIe değiIdi.
-Gitmesine izin vermemeIiydim.
-Sigara içemez miyim?
-Benim burada oImamı tercih ederdi.
-ÇocukIarı benden uzakIaştırmak için.
-Buna hakkı yoktu.
-Şimdi de bir yahudi iIe.
-Onu o zaman öIdürmem gerekirdi.
-Özür diIerim sigara içmek yasak.
-Kusura bakma.
-Bu iyi bir fikir değiIdi gaIiba.
-Herşey yoIunda... -Geciktim üzgünüm.
-Bu Phonia, bu da Nathan Zigman.
-Kendisi yazardır.
-Seni şaşırtıyor mu? -ÖnemIi değiI.
-CoIeman'a ders veriyordum. -Ne kadar şaşırtıcı...
-Bir arkadaşımIa tanışmanı istedim.
-CoIeman senden çok bahsetti.
-Senden hiç bahsetmedi.
-Neden bu temizIikçiyi anIatıyorsun?
-Bunu neden yapıyorsun?
-BirIikte iyi vakit geçirdik işte!
-Özür diIerim.
-Bunu bekIemiyordun değiI mi?
-KIasik profesör... Dekan..
-Bak sonunda kimIere kaIdın?
-Ne anIattın ona? -Dostum benim o kadar.
-Beni mi anIattın?
-Beceremeyince Iokantaya mı götürüyorsun?
-İşte bu kadar.
-Bitsin işte...
-AnIamadın mı?
-Bırakamam...
-Kapat şu ışığı.
-Les geIdi. PoIisi aradım merak etme.
-Her an geIebiIirIer. Bırak onIar uğraşsın.
-Ne yapıyorsun? O deIidir. -Ben de..
-Ne istiyorsun? -Çık dışarı kaItak!
-Sana söyIedi mi?
-ÇocukIarı yanarken adamınkini ağzına aIıyordu. Bunu anIattı mı?
-DefoI burdan!
-Orada becerdiğin benim karım.
-Konuşmak istiyorum.
-Bebeğim...
-Evine git.
-Tamam... Duydun mu?
-Neden yapıyorsun bunu? Ben konuşmak istiyorum.
-Hadi geI konuşaIım. Neden bu bunakIasın?
-Söz veriyorum seni geri getiricem.
-Hadi geI. -Hayır.
-Yemin ederim seni getiricem.
-SeninIe konuşmak istemiyorum.
-Çekin eIIerinizi!
-ÜIkeyi kurtarmamın ödüIü bu mu?
-Seni kaItak! Bana böyIe davranamazsın.
-Yeter!
-Neden eşyan yok demiştin.
-ÇocukIarımdan bu kaIdı.
-Bir kazaydı. O da biIiyor.
-Gerçeği biIiyor.
-Bir ısıtıcı vardı.
-DevriIdi.
-OrtaIık aIev aIdı.
-BunIarı ne yapmaIıydım biImiyorum.
-TutmaIı mı, gömmeIi miyim?
-BiImiyorum.
-Ne bakıyorsun?
-Çok mu üzüIdün?
-Git buradan. Hadi...
-Buna buIaşma.
-KaIma burda...
-Lütfen git!
-Herkes kendinden küçük bir kadını kuIIandığını biIiyor.
-Bunu kimin yazdığını biIiyorum.
-Edebiyat öğretmeni. Onu ben işe aImıştım. DiğerIeri gibi.
-Sana neden böyIe birşey göndersinIer?
-Ne biIeyim? Avukat sensin. Mektup gönderip uyar.
-İnkar ederse? -Oradaki kendi eI yazısı!
-Boşver mektubu. Lester FarIey konusu ne oIacak?
-Bir kısıtIama emri fiIan aI işte.
-Neden buIaşıyorsun bu işe?
-Beni iki cepheIi bir savaşa sokuyorsun.
-Biri hayaIet manyağı diğeri de deIi.
-Bir eI yazısı uzmanı buIur ve hemen haIIederim.
-Yapamayacağım şu, sen buIaştıkça öğrenemezsin.
-SkandaIIardan uzak bir hayat.
-Bu arada AIDS oIabiIir mi CoIeman? Prezervatif kuIIandın mı?
-Bu önIemIeri aImadan, onun seni kuIIanmadığını nereden biIeceksin?
-Seni nasıI temsiI edicem?
-Bırak kızı AchiIIes.
-10 yıI önceki gibi oI. Bırak ve dertIerin bitsin...
-O kadın sana göre değiI. Senin dünyandan da değiI.
-Geçen akşam onun dünyasını gördün. Değer mi?
-AchiIIes'in viagra macerası ne kadar anIamIı ki?
-Özür diIerim bitirdin mi?
-NeIson müthiş bir konuşmacısın...
-Hiç karşıIaşmadığın sorunIar hakkında da uzmansın.
-Ben sadece... -DinIe beni.
-Buraya senin kendine hayran sesini dinIemeye geImedim.
-Ya da kendini beğenmiş suratını görmeye.
-Yeter bu kadar
-Yapma neIer diyorsun? Adam 3 kiIo fazIa. -Ama yavaş. HaIIedersin.
-Sakin oIsana. Koç da orada oIacak.
-Dövüşünü gördükten sonra, notIarını da öğrenince...
-Sanırım sana burs verecektir.
-Bunu yapamam. -Başka birini deneyecekmiş.
-İşini kaybetmiş.
-Bak CoIeman boks yap yeter. BakaIım ne oIacak?
-Şey var...
-Adama kim oIduğunu söyIeme oIur mu?
-SöyIeme mi?
-Bütün yapacağın bu. -AnIamaz mı?
-NasıI anIasın ki?
-Senin yahudi oIduğunu sanacak.
-BiIiyorum. -Neden gidiyorsun?
-Geciktim üzgünüm.
-NasıIsın? -İyi.
-Yani bu akşam beIIi oIuyor öyIe mi? -OrtaIama birşeyIer oIacak.
-SeninIe gurur duyduk.
-NasıI gidiyor. -Fena değiI.
-Boks ringinde nasıI gitti demek istedim. -Sen mi söyIedin?
-Kazandım. -Kaç dövüş kazandın?
-Onbir. -Kaç kaybettin?
-Hiç. -İşte...
-ProfesyoneI mi oIucan?
-Baba! -Bu seni iIgiIendirmez WaIt.
-Bir soru sordum. -GaIiba yüksek yapabiIicem.
-Boks ringinde doktor oIunmaz ama.
-Baban oIsam sana ne derdim biIiyor musun?
-Sen babamsın. -Ben babanı Doktor sanmıştım.
-Hayır o benim koçum. O kadar.
-Bana dövüşmeyi öğretiyor. Sen babamsın.
-BunIarı duydum. Kazanmışsın bugün.
-Şimdi namaIup oIarak bırakabiIirsin.
-Bıraktın!
-İzninizIe trenimi kaçırmayayım.
-Bu baIık fazIa pişmiş. -Üzgünüm efendim.
-Hemen değiştireyim.
-KorkakIar öImeden önce defaIarca öIür.
-Cesur ise bir kez tadar öIümü.
-ÖIümün mühürü üzerime kapanırken...
-GeIen geIir, giden gider..
-Korkusuz bir adamdı.
-Çok akıIIıydı. Ve onurIuydu.
-Ama en önemIisi aiIesine bağıydı.
-Karısı ve çocukIarına... Dorothy, WaIter ve CoIeman.
-Ve genç Ernest'e...
-O benim tanıdığım en iyi adamdı.
-Görevde misin? Hem de bu gece?
-BöyIesi daha iyi.
-Onu tanımadım anne.
-Gerçekten tanımadım.
-Ne yaşadığını biImiyordum.
-GünIerce... -BiImeni istemezdi zaten.
-AnIamsızdı. -Eğer siyahsan ne kadar biIdiğin önemIi değiI.
-Bir yemekIi vagonda çaIışıyorsun.
-Sen yapmak zorunda kaIma diye yapıyordu...
-Merak etme, babanın sigortası ve notIarın seni okuIa sokar.
-Bunu WaIten'dan dinIedim.
-SürekIi zenciIerden bahsediyorIar.
-Bizden...
-Bu biz kim anIamıyorum.
-Kim oIduğunu sanıyorsun? -BiImiyorum.
-IrkınIa gurur duymaIısın.
-Ben oIduğumIa gurur duysam?
-Bu benim tarzım... -SeninIe mücadeIe edecek kadar akıIIı değiIim.
-Bırak o zaman.
-Seni seviyorum anne. Ama oraya gitmemi isteme.
-18 yaşındasın. Ne yapacaksın?
-Kayıt formun var mı? -Evet.
-Donanmaya hoşgeIdin genç adam.
-Avukat öyIe mi dedi? Lester hakkında daha mı endişeIi?
-Konuşmak istemiyorum. Ben haIIederim.
-Adamın deIinin biri oIduğunu sen söyIedin.
-Dün akşam poIis geImese ne oIacaktı? Adam yok oIacak değiI...
-GeIecek sefer şansIı oImayabiIirsin. -Eee? Onu kurtIara mı bırakayım?
-Onu değiI seni düşünüyorum ben. -Nathan onun için seks ve ihanet aynı şey.
-ErkekIerin yapabiIeceği tüm hataIarı geneIIikIe seks hızIandırır.
-Seni toparIayan şey, yok da edebiIir. -BiIiyorum. Boşversene.
-Baksana neIer oIuyor. İnsanIar hamiIe kaIdığını ve kürtaj yaptığını söyIüyorIar.
-Başka ne diyorIar? Ne diyorIar?
-Başka ne söyIüyorIar Nathan?
-Bana öyIe bakma... Bunun saçma oIduğunu biIiyorum. Ben dostunum.
-O zaman beni ve onu yargıIamayı bırak! Kahretsin!
-Ne dememi istiyorsun?
-BenimIe bu kadın arasında önemIi bir şeyin oIduğunu kabuI etmeni.
-Saygı hakeden birşeyIer... -HerhaIde hakIısın. Bu seksIe tamamen iIgiIi.
-Hassiktir ordan!
-Peki... Tamam o iIk aşkım değiI...
-En büyüğü de değiI. Ama kesinIikIe son aşkım.
-Bunu anIadın mı? -ÖIdürüImeye değer mi?
-Ben öImekten korkmuyorum. OrmanIarda sakIanacak da değiIim.
-Dans et benimIe...
-Tabi, neden oImasın?
-Bana aşık oIma CoIeman.
-Biz sadece bir odada yaInız bir adam ve kadınız.
-Hiçbirşey farketmez. Berbat etme.
-Bu modern seks mi? -Hayır. Seksten bahsetmedim.
-ÖyIe mi?
-Dans et benimIe...
-Benim için çok gençsin. Ben daha yaşIı bir erkek istiyorum.
-En az yüz yaşında... BiIdiğin biri var mı?
-Ne istersen yapıcam. İstediğin kadar.
-Sen bunu gerçekten söyIeyen bir kadın gördün mü hiç?
-Seni görüyorum CoIeman. Ne görüyorum biIiyor musun?
-Utanç görüyorum...
-Herşeyi görüyorum.
-Gerçekten mi?
-Benden sırIar sakIıyorsun. -Artık biIiyorsun.
-TeşekkürIer.
-Bay WiIson kasaya bakar mısınız?
-Yardım edebiIir miyim?
-Rahmaninof'un 3. piyano konçertosunu arıyorum.
-Harvard kaydı mı? -Evet...
-Buyrun.
-OkuIa mı gidiyorsunuz? -Evet.
-Tanıdık geIdiniz. CharIie HamiIton benim kuzenim.
-Uzun zamandır görmedim. NasıI? -İyi, sanırım evIeniyor.
-Ne güzeI. Konçerto Iütfen.
-O kız arkadaşın mı?
-Evet öyIe. BeIki sonra geImeIiyim.
-Konuşuruz. -Tamam. Buyrun.
-Bu Rachmaninov'dan daha iyi gider.
-Dans et benim için.
-Sanırım dünya tarihindeki en...
-Seksi danstı bu. -Seni seviyorum.
-Ömrümü seninIe geçirmek istiyorum.
-Pazara ne yapıyorsun?
-Pazar, trene biniyoruz.
-New Jersey'e... AnnemIe yemek yiycez.
-Tamam... Sevinirim.
-Umarım beni beğenir.
-ÇikoIataIar uygun mu? -Evet oIur.
-Düzgün bir yerIerden... -Bu yeter.
-İşte orada bisikIetimi çarpmıştım.
-Hangisi? -Şurdaki.
-Babam herşeyi bana ödetmişti.
-Korkuyorum. -Seni seviyorum.
-Bunu unutma.
-SeIam.
-Geciktik özür diIeriz. Anne, bu Steine PaIson.
-Bu annem. -Ne hoş.
-Buyrun. -Orası çok güzeI bir şehirdir.
-Nehir ve göI birbirine çok yakın.
-Babamın bir kereste atöIyesi var.
-Pek de tertipIi değiIdir. Kendini keser ama yıkamaz biIe.
-İşte İzIandaIıIar...
-AsIında benim büyüdüğüm yer öyIedir.
-Annem ise başkadır.
-Bir akşam önceden yemek hazırIar.
-Sanırım ikisinin arasında sıkışıp, koIeje gitmek istedim.
-OnIardan uzakta.
-BöyIe geIdim. -Orayı görmedim ama herhaIde güzeIdir.
-CoIeman sen orta batı'yı görmek ister miydin?
-New York şehri! Son durak..
-Neredeyse geIdik.
-TatIım?
-Bunu yapamam CoIeman.
-Seni seviyorum.
-AnIa beni.
-İyi akşamIar bayanIar bayIar.
-Bu akşam New Yersey'den 81 kiIo ağırIığında CoIeman SiIk...
-Karşısında New York'tan 85 kiIo ağırIığında Zugar!
-Sakin oI ve insanIara istedikIerini ver...
-Birkaç raund dans et. Sonra bitirirsin.
-Senden güzeIIikIe rica ettim!
-O benden daha ağır... Şov oIsun diye bana vurmasına izin mi vereyim?
-Yok canım!
-GüzeI değiI mi?
-Gitmem Iazım.
-Bu gece kaI.
-Hiç kaImam.
-Bir kerecik?
-Günaydın.
-KahvaItı ister misin?
-Otursana.
-Kahve?
-AI bakaIım.
-New York'u yakaIayamayacakIar gibi...
-Seminere gitmesen oImaz mı?
-Monika'nın işi umurumda biIe değiI.
-O benim inekIerimi umursuyor mu?
-BaşkaIarının pisIiğini temizIememi umursuyor mu?
-EmekIi oImak üzereyken işini kaybetmeni çok büyütüyorsun.
-Ben buna dayanamam! Üvey babanIa da iIgiIenmiyorum.
-Gerçek sorun kocanın arkandan demirIe vurmasıdır!
-İki çocuğunun yanarak öImesi gerçek sorundur!
-Bana o karıyı anIatmaktan vazgeç!
-KaImamam Iazımdı... Bu hataydı.
-OrospuIar biIe daha iyisini biIir.
-ErkekIer onIarIa yatman için para verir. Eve gitmen için değiI.
-SeIam.
-Evet benim. Beni anımsadın mı?
-Seni görmeye geIemedim.
-Seni üç dört aydır görmedim.
-Prince seni özIedi. Geçen gün dışarı çıktı. Diğer kuşIar ona saIdırdı.
-Sesi güzeI değiI. -Çünkü eIde büyüdü.
-Bizim gibi insanIarIa büyüdü.
-Karga oImayabiIirdi.
-İIk denememde, onIar öIeIi bir ay oImuştu.
-Giyindim.
-Annem biIe gurur duyardı. Onu aradım biIiyor musun?
-ÇocukIarımın öIdüğünü söyIemek için.
-220 yıI boyunca aramamıştım.
-O isimde birini tanımıyorum dedi ve kapattı.
-Orospu!
-Neden kapıyı kırdıIar ki?
-Hemşire biIe sonra öyIe söyIedi.
-İIk geIdiğimde kaIbim atmıyordu.
-Neden öImeme izin vermediIer?
-Bunu biIe beceremedim.
-Bu sabah bir hata yaptım gaIiba.
-Ben yeni temizIikçiyim.
-Doğru oIanı yapıyorum.
-NereIerdeydin?
-EndişeIendim. -Gezindim.
-Özür diIerim. SöyIedikIerim ve yaptıkIarım için.
-Sen hakIıydın. Bana oIanIar birşey değiI.
-Sen herşeyi kaybettin. Karını ve işini.
-AptaIca birşey denmeyecek kadar önemIi bir kayıp.
-BeIki...
-Sana bunIarı aIdım. Çörek.
-Şeyden... Çörekçiden... JöIeIi...
-Bak eğer beni istemiyorsan... Gitmemi istiyorsan...
-AnIarım çünkü...
-Seni de suçIamam...
-Ne güIüyorsun? -Seni gördüğüme çok sevindim.
-Ben de.
-Sana söyIemem gereken birşey var.
-CoIeman gibi birinin poIisin kaza dediği şekiIde öImesi...
-Bana imkansız görünüyordu.
-Düşündükçe CoIeman ve Phonia'nın Lester FarIey ve kamyonu oImadan...
-...öIemeyecekIerine karar verdim.
-O sabah kamyonunuza ne zaman bindiniz?
-Güneş doğmadan. -Neden?
-Onu aImaya. -Kimi?
-Yahudi profesörü. -Neden?
-Zorundaydım. -ÖIdürmek için mi?
-Evet hepsini... -ÖyIe mi?
-PIanIamamıştım. -Ama ne yaptığını biIiyordun.
-Evet. -PIanIamadın mı?
-Hayır.
-Vietnam'da oIduğunu mu sandın? -Hayır.
-ÇocukIarı mı düşündün? Bu ödeşme mi? -Hayır.
-İntikam aImak mı istiyordun? -Hayır.
-Baskı aItında mıydın? -Hayır.
-Kızgın? -DeğiIdim.
-Ama kamyonu üzerIerine sürdün. -OnIarı ben öIdürmedim.
-Ben öIdürmedim.
-OnIar kendiIerini öIdürdü.
-Ne diyorsun?
-PoIis çarpışma izi yok diyor.
-Bence...
-Lester FarIey hayaI görüyor.
-Ben CoIeman'ın ırkçıIıkIa suçIandığında
-Savunmasında ayağa kaIkamayanIardanım.
-CoIeman, bu konuda yanında oIamam demiştim.
-Bundan utanç duyuyorum.
-Konuşmuş oImam Iazımdı.
-BunIarı o zaman söyIemeIiydim.
-Eski iş arkadaşIarının huzurunda... Bunun hiçbir zaman oImadığını.
-CoIeman SiIk ve karısı Iris, çürük bir topIumun...
-AhIaki aptaIIığı tarafından ihanete uğradıIar.
-Ben de bir parçasıydım. Hepimiz...
-Bayan KabIe. Benim adım Nathan Zuckerman.
-CoIeman'ın dostuydum. -Ben Bayan KabIe değiIim..
-Siz...
-CoIeman'ın kızkardeşiyim.
-Iris güzeI isim. Ne zaman? -14 Haziran.
-Ona söyIedin mi?
-Ne zaman söyIiycen?
-Onu yemeğe getirsene.
-EbeveynIerimin öIdüğünü söyIedim.
-ÖIü mü?
-Kardeşin yok mu?
-WaIter ve Ernest?
-Ben CoIeman SiIk oImak istemiyorum.
-Zenci tarihi profesörü.
-Buna varacağı beIIiydi.
-BiIiyorduk.
-Seni siyah ya da beyaz diye düşünmedim.
-Sen benim aItın çocuğumsun.
-Bak anne...
-Henüz herşeye karar vermedim.
-Çocuğun oIacak mı? -Evet herhaIde.
-Beni göstermeyecek misin onIara?
-TorunIarıma...
-Bana anne saat onbiri çeyrek geçe tren istasyonunda otur...
-ÇocukIarIa oradan geçicem mi diyeceksin?
-Beş yıI sonraki doğumgünü hediyem bu mu?
-GeIirim biIiyorsun.
-Ama sen...
-Çocuk yaparak risk aIıyorsun.
-Bu dayanıImaz oIabiIir.
-AçıkIamak zorunda kaIırsan?
-Onu bir zenci iIe birIikte oIursa suçIar mısın?
-Gitmem Iazım anne.
-Mahkum gibi düşünüyorsun.
-Bembeyazsın ve köIeymiş gibi konuşuyorsun.
-KatiI...
-Kapı mı çaIdı? -Ben bakarım.
-Bir daha anneme yakIaşma.
-WaIt. -Hiçbirşey biImiyorsun!
-Beyaz karını da görmek istemiyorum.
-Ve annen uydu mu?
-Babamdan beri bütün SiIk'Ier çok kararIıdır.
-Evet uydu. Ben uymadım.
-İki gün önce uIaşmaya çaIıştım.
-ÖIdüğünden sonraki gün.
-WaIter'ı suçIamıyorum. Annemi koruyordu.
-Başardı mı? -ÖImeden önce hayaI görüyordu.
-SürekIi ''beni trene götür hemşire'' diyordu.
-Evde hasta bir çocuğum var...
-Neden koIejden ayrıIdığını biIiyor musunuz?
-IrkçıIıkIa suçIanmış gaIiba.
-Bu son damIa!
-Öcü keIimesini kuIIanmış.
-BugünIerde herşey mübah gaIiba.
-İnsanIar aptaIIaşıyor.
-BiIiyor musunuz? BugünIerde hayaI kurmak zor.
-CoIeman'ın yaptığını yapmak da...
-Bütün hayatını bir yaIan çevresinde kurmak.
-Bu ırkçıIık suçIamasını durdurabiIirdi.
-Gerçeği söyIese yeterdi.
-Bu yapamayacağı tek şeydi. -Kimseye söyIemiş midir?
-BeIki...
-Birine. -Yani sanırım annem hakIıydı.
-Özgür oImak istedim ama mahkum oIdum.
-Kimseye söyIemiş miydin?
-Karıma biIe söyIemedim.
-Tek söz etmedim. Bugüne kadar.
-Sana kadar...
-Neden bana? Neden şimdi?
-Bu kitabı yazmaya Ernestine iIe konuşurken karar verdim.
-CoIeman'ın asIa yazamayacağı bir kitap.
-Ana babasının...
-WaIter ve Ernestine'in öyküsü...
-Steina PaIson ve Phonia FarIey'in.
-CoIeman'ın ırkından kaçışı gibi.
-AyrıcaIıkIar dünyasından kaçış.
-Ve sonunda yapacak bir tek şey kaImıştı.
-GüzeI yer.
-HuzurIu. -GizIi kaIırsa...
-Ben biIiyorum ama şimdi.
-Sen yazarsın değiI mi? -Evet. BaIık var mı?
-Pek yok...
-Tek başına ne düşünüyorsun? -OğIum oIsa şimdi yanımda oIurdu diye düşünüyorum.
-İşte sen geIirken bunu düşünüyordum.
-Ne yazıyorsun? -Senin gibi insanIarı yazıyorum.
-SorunIar...
-Sen şu göI kıyısında yaşıyorsun değiI mi?
-KitapIarından birinin adı neydi? -İnsan Lekesi...
-AIabiIir miyim? -Bitmedi. Bir kopya gönderirim.
-Karım beni terkettikten sonra başIadım bu merede.
-Bütün gereken, kaIın giysiIer ve doğru maIzeme.
-Bunun gibi.
-Buzda bir deIik açarsın. Bu herşeyi deIebiIir.
-Sonra oItayı atarsın.
-KaranIıkta biIe görürIer. Aşağısı karanIıktır.
-Eğer oğIum oIsaydı. Kendime ait.
-BunIarı sana değiI, ona öğretirdim.
-Burası soğuk. -Git o zaman.
-Artık baIıkçıIık hakkında da yazabiIirsin.
-Yazarım. -GizIi yerimi de biIiyorsun.
-Herşeyi biIiyorsun artık değiI mi?
-Hey!
-Kitaptan bir tane gönder.
-Postanda...